Roketler, yakıtın yanmasıyla oluşan itme kuvveti sayesinde uzaya çıkabilen araçlardır. Uydu taşımadan insanlı görevlere kadar birçok amaçla kullanılırlar. Günümüz roketleri, kökenleri geçmişin bilim ve teknolojisine dayanan, insan zekasının olağanüstü birer ürünüdür. Bunlar, roketler ve roket itiş gücü üzerine binlerce yıllık deney ve araştırmanın doğal birer sonucudur. Roket uçuşu için gerekli prensipleri başarıyla kullanan ilk cihazlardan biri tahta bir kuştu. Romalı Aulus Gellius'un yazıları, günümüzde Güney İtalya'nın bir parçası olan Tarentum şehrinde yaşayan Archytas adlı bir Yunanlının hikayesini anlatır. MÖ 400 civarında, Archytas tahtadan yapılmış bir güvercini uçurarak Tarentum halkını şaşırtmış ve eğlendirmiştir. Tellerle asılı duran kuş, çıkan buhar sayesinde hareket ediyordu. Güvercin, 17. yüzyıla kadar bilimsel bir yasa olarak ifade edilmeyen etki-tepki prensibini kullanıyordu. Güvercinden yaklaşık üç yüz yıl sonra, İskenderiyeli Hero adlı başka bir Yunanlı, aeolipile adı verilen benzer bir roket benzeri cihaz icat etti. Bu cihaz da itici gaz olarak buhar kullanıyordu.
Çalışma Mantığı
Roket motorları gazı büyük hızla dışarı atar. Bu da roketi ters yönde ileri iter.
Kullanım Alanları
Uzay araştırmaları, uydu fırlatma, bilimsel deneyler ve insanlı uzay görevleri.
Önemli Özellik?
Roketler atmosfer dışında da çalışabilir çünkü oksijeni dışarıdan almak zorunda değildirler.